ครั้งที่ผ่านมาโลกถูกทำลายด้วยไฟบรรลัยกัลล์ (เหมือนกับที่นักวิทยาศาสตร์สมัยปัจจุบันกล่าวว่าจักรวาลมีการคลื่อนตัวของเทหะวัตถุในห้วงจักรวาลเข้าหาจุดศูนย์กลางแล้วเกิดการระเบิดใหญ่ BIG BANK ประมาณ 4 พันล้านปีที่ผ่านมา แล้วโลกก็เกิดขึ้นมาพร้อมกันนั่นเอง)
    สัตว์ทั้งหลายในโลกตายหมด  ไปเกิดใหม่ตามอำนาจกรรม ส่วนมนุษย์ที่ทำกรรมดีไว้เช่นเจริญสมาธิจึงไปเกิดเป็นกรหมในชั้นของอาภัสสรพรหม เมื่อโลกเกิดใหม่มีน้ำห่อหุ้มห่อโลกอยู่ เวลาผ่านไปนานน้ำแห้งลง เกิดฝ้าดินที่มีรสอร่อยดุจน้ำนมแห่งโลก เรียกว่าง้วนดินมีกลิ่นหอม ฟุ้งกระจายไปถึงขั้นอาภัสสรพรหมได้กลิ่นจึงใคร่จะเสพกิน พรหมผู้ใดที่หมดอำนาจกรรมก็จะจุติ (ตาย) จากความเป็นพรหมมาเกิดเป็นมนุษย์ยุคแรกด้วยโอปปาติกะกำเนิดในโลก มีกายละเอียด มีแสงสว่างในตัว มีความใคร่ที่จะเสพกินง้วนดิน อันสมบูรณ์ด้วย สี กล่น รส สัตว์ทั้งหลายเอานิ้วจิ้มง้วนดินลิ้มรสดูก็ชอบใน เลยหมดแสงสว่างในตัว เมื่อแสงสว่างหายไป ก็มีพระจันทร์ พระอาทิตย์ มีดาวน์นักกษัตร มีคืนวัน มีเดือน มีฤดู และปี เมื่อกินง้วนดินเป็นอาหาร กายก็หยาบกระด้าง ความทรามของผิวพรรณก็ปรากฏ พวกมีผิวพรรณดีก็ดูหมิ่นพวกที่ผิวพรรณทราม และดูหมิ่นเรื่องผิวพรรณ เพราะความถือตัว และดูหมิ่นผู้อื่น ง้วนดินก็หายปต่างก็พากันบ่นเสียดายแล้วก็เกิดสะเก็ดดินที่สมบูรณ์ด้วย สี กลิ่น และรสขึ้นแทนใช้เป็นอาหารได้ แต่เมื่อกินเข้าไปแล้วร่างกายก็หยาบกระด้างยิ่งขึ้น ความทรามของผิวพรรณก็ปรากฏชัดขึ้น เกิดการดูหมิ่น ถือตัว เพราะเหตุผิวพรรณนั้นมากขึ้น สะเก็ดดินหายไป เกิดเถาไม้สมบูรณ์ด้วย สี กลิ่น และรส ขึ้นแทนใช้กินเป็นอาหารได้ ความหยาบกระด้างของกาย และความทรามของผิวพรรณก็ปรากฏมากขึ้น เกิดการดูหมิ่นถือตัวเพราะเหตุผิวพรรณนั้นมากขึ้น เถาไม้ก็หายไป จึงมีข้าวสาลี ไม่มีเปลือก มีกลิ่นหอม มีเมล้ดเป็นข้าวสารเกิดขึ้นแทน ใช้เป็นอาหารได้ ข้าวนี้เก็บเย็นเข้าก็แก่แทนที่ขึ้นมาอีก เก็บเข้าเย็นก็แก่แทนที่ขึ้นมาอีกไม่ปรากฏพร่องไปเลย ความหยาบกระด้างของกาย ความทรามของผิวพรรณก็ปรากฏมากขึ้น

หน้าถัดไป (2/7)